Church of Saint Nicholas at Tverskaya Zastava, Cerkiew prawosławna na Placu Twerskim, Moskwa, Rosja

Cerkiew św. Mikołaja przy Twierskiej Zastawie to świątynia z białej murowanej cegły w stylu neorosyjskim, wzniesiona w stopniowanych kondygnacjach. Nad główną bryłą wznosi się cylindryczny bęben z wysokimi otworami arkadowymi, otoczony szerszą kondygnacją z zaokrąglonymi szczytami i różowo-czerwonym dachem dwuspadowym. Całość wieńczy złocona cebulasta kopuła na białej szyi, a różowo-czerwona piramidalna iglica z małym złotym krzyżem zwieńcza bęben.

Najpierw stały tu drewniana kaplica i dom modlitwy staroobrzędowców, wzniesione około 1815 roku za pieniądze kupca Nikołaja Carskiego; w 1905 roku przekształcono je w cerkiew. Iwan Kondratenko sporządził pierwszy projekt w 1908 roku, który nie doczekał się realizacji, więc wspólnota zatrudniła Antona Gurżienkę. Budowa trwała od 1914 do 1915 roku, spowolniona przez I wojnę światową, a cerkiew konsekrowano w 1921 roku. Wśród ofiarodawców byli Siergiej Morozow i E. W. Szerupienkowa.

Cerkiew należy do Rosyjskiego Prawosławnego Kościoła Staroobrzędowców i mieści największą w Moskwie staroobrzędową księgarnię. Nabożeństwa oświetlają tylko lampki i świece; prąd używany jest w pomieszczeniach pomocniczych. Najstarsza ikona, świętych Zosimy i Sawwacjusza, pochodzi z XIX wieku.

Cerkiew stoi na placu Twierskaja Zastawa w moskiewskim rejonie Twierskoj. Wnętrze korzysta z prądu tylko w pomieszczeniach gospodarczych; podczas nabożeństw światło dają lampy i świece, więc jest tam półmrok. Pierwsza modlitwa po okresie sowieckim odbyła się w 1995 roku w bocznej kaplicy proroka Eliasza. Przy cerkwi działa duża księgarnia staroobrzędowców.

Budynek czerpie inspirację z architektury wczesnych kościołów nowogrodzkich, szczególnie przypominając Kościół Naszego Zbawcy na Nereditsa. To powiązanie ze staroriuskiemi tradycjami architektonicznymi wyróżnia się w nowoczesnym krajobrazie Moskwy.