Tataria Nuclear Power Station, Niedokończona elektrownia jądrowa w Tatarstanie, Rosja.

Elektrownia jądrowa Tataria to niedokończona instalacja w Tatarstanie z wieloma pustymi budynkami reaktorów i strukturami wspierającymi rozłożonymi na dużym terenie przemysłowym. Betonowe konstrukcje stoją obok siebie, pokazując skalę ambitnego projektu energetycznego z epoki sowieckiej.

Kierownictwo ZSRR rozważało od 1978 roku elektrownię w Tatarskiej ASRR dla zasilenia KamAZ-u oraz zakładów chemicznych i oponiarskich w Niżniekamsku. Prace przygotowawcze zaczęły się w 1980 roku, oficjalna budowa 1 lutego 1982 roku, a pierwszą łopatę ziemi pod blok 1 wbito 19 marca 1986 roku. Po Czarnobylu i narastających protestach Rada Ministrów zdecydowała 26 października 1989 roku o wstrzymaniu; prace zakończono w kwietniu 1990 roku, a anulowanie sformalizowano 1 grudnia 1993 roku.

Elektrownię zaprojektował oddział Instytutu Atomteploelektroproekt w Rydze, a jej reaktory VVER-1000/320 były tego samego typu, który później zastosowano w Temelínie w Czechach. Teren przewidziano na maksymalnie osiem bloków, z zamkniętym systemem chłodzenia wodnego i dużym zbiornikiem podobnym do czarnobylskiego. Po wstrzymaniu budowy w 2003 roku odwodniono niedokończone fundamenty, ale brak funduszy uniemożliwił wznowienie prac.

Niedokończona elektrownia leży w pobliżu wsi Aczi, około 50 km od Niżniekamsku i przy Kamskich Polanach nad Kamą. Teren jest ogrodzony i strzeżony; nie ma publicznego dostępu. W 2003 roku wypompowano wodę gruntową z fundamentów, ale nie wznowiono budowy.

Teren przewidziano na maksymalnie osiem reaktorów VVER-1000, choć początkowo planowano tylko cztery. Po wstrzymaniu budowy w 1990 roku w 2003 roku wypompowano wodę gruntową z fundamentów, ale brak funduszy uniemożliwił wznowienie.