Jiepmaluokta

Jiepmaluokta to zatoka z ponad 3.000 indywidualnymi rzeźbami rozrzuconymi po naturalnych powierzchniach skał w pobliżu wejścia do Altafjorden. Grawury różnią się rozmiarem i tematem, tworząc złożony zapis wizualny wyrytty w krajobrazie przybrzeżnym.

Odkrycie archeologiczne w 1973 roku ujawniło tysiące petroglif w tym miejscu, co doprowadziło do jego uznania za światowe dziedzictwo w 1985 roku. Rzeźby pochodzą z epoki kamienia i dokumentują długą historię ludzkiej obecności na tym wybrzeżu.

Rzeźby w skale przedstawiają sceny polowań, postacie zwierząt i codzienne zajęcia, które odzwierciedlają życie prehistorycznych społeczności przybrzeżnych. Te obrazy pozwalają zrozumieć, co było ważne dla ludów zamieszkujących ten północny region.

Miejsce ma strukturę muzeum z ścieżkami i tablicami informacyjnymi, które prowadzą odwiedzających przez prehistoryczną sztukę naskalna. Najlepszy czas do odwiedzenia to maj do września, gdy pogoda jest stabilna i długie godziny światła dziennego sprawiają, że eksploracja jest bardziej przyjemna.

Nazwa Jiepmaluokta pochodzi z północnosamijskiego języka i oznacza 'zatokę fok', odzwierciedlającą bogatą faunę tego regionu przybrzeżnego. Wielu odwiedzających nie zauważa, że niektóre z najstarszych rzeźb zanikają w nowoczesnych warunkach pogodowych i stają się widoczne tylko pod określonymi kątami oświetlenia.