Sentraltind

Sentraltind to szczyt górski wznoszący się na 2348 metrów w Parku Narodowym Jotunheimen, charakteryzujący się stromymi ścianami skalastymi i wieloma trasami wspinaczkowymi na jego wschodnim zboczu. Szczyt leży na grani łączącej sąsiednie szczyty i zawiera odsłonięte przejścia skalne, które określają doświadczenie wspinaczki.

Pierwsza udokumentowana ascenzja miała miejsce 7 sierpnia 1885 roku, kiedy wspinacze Carl Hall, Mathias Soggemoen i Torger Sulheim osiągnęli szczyt. Ta wczesna wspinaczka otworzyła górę dla szerszej społeczności alpinistów i zainspirowała dalsze ekspedycje w regionie.

Nazwa góry łączy norweskie słowa 'sentral' oznaczające centralny i 'tind' oznaczające szczyt, odzwierciedlając jej położenie w łańcuchu Hurrungane. Dla wspinaczek odwiedzających region stanowi ważny punkt orientacyjny w eksploracji tego terytorium górskiego.

Wspinaczka na ten szczyt wymaga umiejętności wspinaczki górskiej i odpowiedniego sprzętu do odsłoniętych odcinków skalnych. Sezon wspinaczki trwa od czerwca do września, kiedy warunki pogodowe są najbardziej stabilne i śnieg się stopił.

Ten szczyt plasuje się wśród dziesięciu najwyższych szczytów Norwegii na 2348 metrach. Wielu odwiedzających skupia się na osiągnięciu wierzchołka, ale pomija fakt, że wędrówka wzdłuż grani łączącej sąsiednie szczyty jest równie satysfakcjonująca.