Park Narodowy Henri Pittier

Henri Pittier to obszar chroniony w stanie Aragua obejmujący ponad 100 000 hektarów od Lago de Valencia do wybrzeża karaibskiego, łączący strome górskie zbocza z nadmorskimi pasami i kilkoma plażami. Teren wznosi się od poziomu morza do ponad 2400 metrów, przecinając różne strefy roślinności od lasu deszczowego w dolinach po las mglisty na grzbietach.

Obszar stał się pierwszym parkiem narodowym Wenezueli w 1937 roku pod nazwą Rancho Grande, chroniąc górskie lasy i zlewnie wodne regionu. W 1953 roku władze zmieniły jego nazwę na cześć Henri Pittiera, szwajcarskiego botanika, który od 1917 roku badał i katalogował florę kraju.

Nadmorskie wioski rybackie wciąż używają tradycyjnych drewnianych łodzi zwanych peñeros, które można zobaczyć wyciągnięte na piasek o świcie. W dolinach za górami małe plantacje kakao stosują metody przekazywane przez pokolenia, susząc ziarna na drewnianych platformach w słońcu.

Główne drogi dojazdowe prowadzą z Maracay przez Rancho Grande lub wzdłuż drogi przybrzeżnej do plaż takich jak Cata i Cuyagua, przy czym górska trasa staje się śliska w deszczową pogodę. Szlaki wahają się od krótkich spacerów wzdłuż rzeki po całodniowe wspinaczki, więc odwiedzający powinni zabrać mocne buty i wodę pitną.

Pasmo górskie służy jako korytarz dla ponad 500 gatunków ptaków, w tym wielu wędrownych podróżujących między Ameryką Północną i Południową, które odpoczywają tutaj podczas swojej wędrówki. W Chuao rodziny utrzymują jeden z najstarszych obszarów uprawy kakao w kraju, gdzie ziarna są wciąż sortowane ręcznie i suszone w słońcu.

Lokalizacja: Lindero parroquial

Lokalizacja: Parroquia Cuyagua

Założenie: 13 lutego 1937

Wysokość nad poziomem morza: 1 191 m

Współrzędne GPS: 10.38000,-67.61900

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 19:21