Samarkanda

Miasto jest trzecim co do wielkości w Uzbekistanie i posiada średniowieczne zabytki z niebieskimi kopułami wyłożonymi kafelkami, minaretami i szczegółowymi wzorami geometrycznymi. Kilka zachowanych kompleksów budynków stoi w historycznym centrum, otoczonym dzielnicami mieszkalnymi i szerokimi bulwarami, które rozchodzą się z dworca kolejowego we wszystkich kierunkach.

Aleksander Wielki przejął kontrolę nad tym ważnym centrum handlowym wzdłuż Jedwabnego Szlaku w 329 roku p.n.e., zanim kilka imperiów rządziło regionem. Timur uczynił je swoją stolicą w 1370 roku i przekształcił w kwitnące centrum polityczne i kulturalne.

Rodziny gromadzą się wokół placu Registan wieczorami, siedząc na ławkach i spacerując wzdłuż oświetlonych fasad, podczas gdy dzieci bawią się w pobliżu. Lokalni piekarze nadal używają pieców tandoor do przygotowywania tradycyjnego płaskiego chleba, a właściciele sklepów zapraszają przechodniów do skosztowania suszonych owoców i orzechów w ramach długiej tradycji gościnności.

Centralny bazar w pobliżu meczetu Bibi-Khanym oferuje tradycyjne tekstylia, ceramikę, przyprawy i suszone owoce od lokalnych handlarzy przez cały rok. Większość historycznych miejsc skupia się blisko siebie w starym mieście, co ułatwia ich zwiedzanie pieszo, choć ulice mogą być bardzo słoneczne i gorące w miesiącach letnich.

Obserwatorium Ulugbeka z lat dwudziestych XV wieku zawiera łuk o długości 19 metrów używany do pomiaru ruchów ciał niebieskich z niezwykłą precyzją. Obliczenia astronomiczne wykonane tutaj pozostawały pracami referencyjnymi dla uczonych w całej Azji i Europie przez wieki.