Shah-i-Zinda

Shah-i-Zinda to zespół jedenastu mauzoleów stojących na łagodnym wzgórzu na obrzeżach historycznego Samarkandy w Uzbekistanie. Budowle tworzą rzędy wzdłuż wąskiej uliczki, każda fasada pokryta glazurowanymi kafelkami w niebieskich, turkusowych i białych geometrycznych wzorach.

Pierwsze struktury grobowe powstały w XI wieku przy przypuszczalnym grobie towarzysza proroka Mahometa, a kolejne budowle wzniesiono między XIV a XV wiekiem za panowania Timurydów. Późniejsze pokolenia władców i arystokracji wybrały to miejsce na swoją ostatnią spoczynek.

Perska nazwa oznacza żyjącego króla i odnosi się do pielgrzymów, którzy od wieków modlą się przy grobach. Ta tradycja trwa do dziś, a odwiedzający z całego regionu przybywają wczesnym rankiem, by uczcić swoich przodków.

Szeroka marmurowa klatka schodowa prowadzi od wejścia w górę do zespołu, zajmując około dziesięciu minut w spokojnym tempie. Ścieżka między budynkami jest wąska, więc poranne godziny są najwygodniejsze przed przybyciem większych grup.

Kafelki na ścianach odbijają światło słoneczne w różny sposób w ciągu dnia, zmieniając odcienie kolorów od bladego turkusu do głębokiego błękitu. Niektóre mauzolea ujawniają również rzadkie terakotowe ozdoby pod glazurami, pochodzące z wcześniejszych faz budowy.

Lokalizacja: Samarkand

Współrzędne GPS: 39.66262,66.98788

Najnowsza aktualizacja: 5 grudnia 2025 o 23:30