Deacon John Moore House

Deacon John Moore House to drewniany budynek z epoki kolonialnej z dwiema i pół piętrami, stromym dachem dwuspadowym i pięcioma osiami okien na froncie. Górna kondygnacja rozciąga się poza dolny poziom i posiada okna przesuwne ze środkowym wejściem, które otrzymało nowoczesne boczne lampy w późniejszych renowacjach.

Zbudowany w 1664 roku, dom reprezentuje jedną z najstarszych struktur w Windsor w czasach rozkwitu kolonialnych osadzeń w regionie. Budynek doświadczył dwóch przemieszczeń przed całkowitym obrotem w 1938 roku, aby reorientować się w stronę ulicy.

Dom wykazuje detale rzemiosła, które odzwierciedlają pracę Moore'a jako wykwalifikowanego stolarza, szczególnie w wyrzeźbione elementy drewniane widoczne we wnętrzu. Te cechy pokazują poziom umiejętności, który był ceniony we wczesnym kolonialnym Connecticut.

Dom znajduje się na Elm Street i jest łatwy do zauważenia z zewnątrz dzięki jego charakterystycznej drewnianej strukturze ramowej i dachowi. Odwiedzenie w dzień pozwala wyraźnie zobaczyć detale fasady bez refleksji lub cieni przesłaniających pracę drewnianą.

Budynek przeszedł całkowity obrót w 1938 roku, obracając się do ulicy zamiast swojego pierwotnego wyrównania do Windsor Green. Pokazuje to niezwykłą elastyczność wczesnych drewnianych konstrukcji i jak budynki kolonialne mogły być dostosowywane do nowych potrzeb miejskich.