Brookville Presbyterian Church and Manse

Kościół prezbiterialski Brookville to budynek kościelny na rogu ulic White i Main w Pensylwanii, z kwadratową wieżą dzwonów i dwiema loggias wejściowymi zbudowanymi z piaskowca Hummelstown w stylu Richardsoniana Romanesque. Kompleks obejmuje przylegającą plebanię z charakterystycznymi oknami wykuszowymi i dachem mansardowym, położone razem na tym samym terenie.

Plebania została ukończona w 1890 roku, a kościół został zbudowany od 1904 do 1905 roku, z obu strukturami zaprojektowanymi przez wybitnych architektów. Oba budynki zostały wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Zabytkowych w 1982 roku, uznając ich znaczenie historyczne i architektoniczne dla regionu.

Wnętrze kościoła przebiega zgodnie z planem Akron, projektem, który umieszcza ambonę w centrum, aby połączyć się z wszystkimi wiernymi w równym stopniu. Przylegająca plebania wykazuje szczegóły stylu Second Empire, które odzwierciedlają inwestycję zboru w wygodę i status pastora.

Kompleks znajduje się na skrzyżowaniu ulic White i Main, co ułatwia jego zlokalizowanie i obserwację z ulicy. Odwiedzający mogą chodzić wokół zewnętrznej części w swoim tempie, chociaż dostęp do wnętrza zależy od harmonogramu i polityki odwiedzin zgromadzenia.

Architekci Robinson & Winkler i John H. Carr wspólnie pracowali nad tym projektem piaskowca, godnym uwagi partnerstwo wielu uznanych projektantów z tamtej epoki. Признание na poziomie krajowym odzwierciedla, jak lokalni rzemieślnicy i architekci połączyli swoją wiedzę, aby stworzyć tę niezwykłą strukturę.