Taft Bridge

Most Tafta to most drogowy i pieszo-rowerowy w Waszyngtonie, D.C., który przechodzi przez wąwóz Rock Creek z masywnym betonowymi łukami. Rozciąga się na około 274 metry i łączy dzielnice Woodley Park i Kalorama wzdłuż alei Connecticut.

Budowa rozpoczęła się w 1897 roku pod kierownictwem inżyniera George'a S. Morisona i zakończyła się w 1907 roku. W tamtym czasie był to największy budynek betonowy na świecie i kamień milowy w inżynierii mostów.

Cztery betonowe lwy rzeźbiarza Rolanda Hintona Perry'ego strażują obie strony mostu. Razem z dwudziestoma czterema słupami lamp uwieńczonymi orłami tworzą one ceremonialny wjazd.

Most jest otwarty przez całą dobę dla pojazdów i pieszych i stanowi główne połączenie między obszarami mieszkalnymi na północ od Rock Creek a centrum Waszyngtonu. Odwiedzający powinni spodziewać się tłoków w godzinach szczytu.

Most wpisany do Krajowego Rejestru Miejsc Zabytkowych jest godny uwagi, ponieważ był jedną z pierwszych struktur tego rozmiaru zbudowanych z żelbetu. Ta techniczna innowacja była przełomowa w momencie ukończenia i zmienia sposób, w jaki inżynierowie projektowali duże przejścia.

Lokalizacja: Washington, D.C.

Założenie: 1897

Architekci: George S. Morison

Oficjalne otwarcie: 1907

Styl architektoniczny: neoclassicism

Długość: 274,5 m

Wykonano z: reinforced concrete

Współrzędne GPS: 38.92165,-77.05037

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 20:52