Grand Lake o' the Cherokees

Grand Lake o' the Cherokees to stworzona przez człowieka tafla wody w północno-wschodniej Oklahomie, która rozciąga się na kilka hrabstw. Linia brzegowa ciągnie się na dużym obszarze i oferuje liczne zatoczki oraz pomosty dla łodzi i zajęć rekreacyjnych.

Prace przy zaporze Pensacola rozpoczęły się pod koniec lat trzydziestych XX wieku w ramach rządowego programu zatrudnienia. Po ukończeniu w 1940 roku utworzyła się tafla wody i zasilała region energią z elektrowni wodnej.

Dawna nazwa Lake of the Cherokees nawiązuje do narodu Czirokezów, który niegdyś zamieszkiwał ten region. Wiele nazw miejsc wokół wody wciąż odzwierciedla to dziedzictwo i przypomina o pierwotnych mieszkańcach dzisiejszej Oklahomy.

Linie brzegowe są łatwo dostępne przez kilka ramp i parków rozmieszczonych w różnych hrabstwach. Miesiące letnie przynoszą dużą aktywność i ruch łodzi, podczas gdy poza sezonem panują spokojniejsze warunki.

Zapora Pensacola składa się z 51 kolejnych łuków i rozciąga się na znaczną długość. Ta konstrukcja czyni ją najdłuższą wielołukową budowlą na świecie i technicznym punktem orientacyjnym.