United States Bullion Depository, Skarbiec złota w Kentucky, Stany Zjednoczone

United States Bullion Depository to prostokątny budynek z jasnoszarego kamienia, szerszy niż wyższy, z płaską linią dachu. Dolna fasada ma sześć równomiernie rozmieszczonych okien z kratami, po trzy na każdej połowie, a górna kondygnacja cztery mniejsze okna z kratami oraz jedno na skrajnej lewej stronie. W prawym narożniku znajduje się biała kwadratowa kopuła z piramidalnym dachem, a przed budynkiem stoi metalowe ogrodzenie.

Departament Skarbu ogłosił projekt w czerwcu 1935 roku i ukończył budynek w grudniu 1936 roku za 560 000 dolarów, na terenie przekazanym przez sąsiedni garnizon wojskowy. Złoto przybyło pociągami pancernymi z nowojorskiego Assay Office i mennicy w Filadelfii w 1937 roku oraz ponownie w 1941 roku, łącznie około 417 milionów uncji trojańskich. W 1988 roku budynek wpisano do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych.

Nazwa Fort Knox stała się w potocznym języku amerykańskim synonimem absolutnego bezpieczeństwa i pojawia się regularnie w filmach oraz programach telewizyjnych. Zwiedzający widzą jedynie zewnętrzne mury, ale wyobrażenie nieprzekraczalnych skarbców kształtuje sposób, w jaki naród postrzega ochronę swoich bogactw.

Obiekt jest zamknięty dla publiczności, a zwiedzający mogą go oglądać jedynie spoza obwodu ochronnego. Otaczający teren wojskowy ogranicza dostęp, więc istnieje tylko kilka punktów widokowych wzdłuż pobliskich dróg.

Podczas drugiej wojny światowej skarbiec przechowywał oryginalne dokumenty, w tym Deklarację Niepodległości, Konstytucję oraz Gettysburg Address Lincolna, aby chronić je przed zniszczeniami wojennymi. Dokumenty te pozostały tutaj przez kilka lat, zanim wróciły do swoich pierwotnych miejsc po zakończeniu wojny.