Dyea

Dyea to byłe osadnictwo u ujścia rzeki Taiya na Alasce, gdzie na początku 1898 roku mieszkało do 3.500 ludzi podczas szczytu gorączki złota Klondike. Dziś pozostały jedynie rozproszone ruiny, stare drewno i trzy cmentarze, gdzie niegdyś operowało ponad 150 przedsiębiorstw, hoteli i barów.

Dyea zostało założone w 1886 roku jako punkt handlowy przez Johna J. Healy'ego i Edgara Wilsona i szybko rozrosło się po 1897 roku, gdy rozpowszechniła się wiadomość o odkryciu złota i przybył tysiące poszukiwaczy. Upadek nadszedł szybko po lawinie w kwietnia 1898 roku i otwarciu kolei z Skagway, która uczyniła miasto niepotrzebnym.

Dyea bierze swoją nazwę ze słowa Tlingit 'Dayéi' oznaczającego 'pakować,' odzwierciedlając autochtoniczną działalność handlową skupioną w tym miejscu. Ludy Chilkat i Chilkoot Tlingit używały tego miejsca jako centrum handlowego przez pokolenia, a ich rola w historii tego obszaru pozostaje istotną częścią do zrozumienia.

Odwiedzający mogą eksplorować ruiny starego osadnictwa wzdłuż rzeki Taiya, podążając oznaczonymi szlakami w Parku Historycznym Złota Klondike. Dostęp jest zazwyczaj przez wodę lub przez dłuższe pieszych wędrówek, więc zaplanuj kilka godzin na spacery na świeżym powietrzu.

W Niedzielę Palmową 1898 roku masywna lawina na szlaku Chilkoot zabiła ponad 60 osób na raz i znalazła się w międzynarodowych wiadomościach, przyczyniając się do szybkiego upadku Dyea. Ta katastrofa górska pozostaje jednym z najtragiczniejszych zdarzeń z czasów gorączki złota i jest wciąż wspominana na terenie dzisiaj.