Kanał Erie, Historyczny szlak wodny w stanie Nowy Jork, Stany Zjednoczone

Kanał Erie to droga wodna w stanie Nowy Jork o długości 351 mil (565 km), szerokości 120 stóp (37 m) i głębokości 12 stóp (3,7 m), łącząca rzekę Hudson pod Albany z jeziorem Erie w Buffalo. Ma 35 śluz, w tym Waterford Flight, najstromszy zespół śluz w Stanach Zjednoczonych, i przecina rzekę Genesee w Rochester po akwedukcie zamienionym obecnie na most drogowy.

Budowa rozpoczęła się w 1817 roku i zakończyła w 1825, tworząc pierwsze żeglowne połączenie między oceanem Atlantyckim a Wielkimi Jeziorami. Projekt przekształcił Nowy Jork w główne centrum handlowe młodego narodu i zachęcił do osadnictwa na terenach zachodnich.

Kanał zainspirował pieśń „Fifteen Years on the Erie Canal” (znaną też jako „Low Bridge, Everybody Down”), napisaną około 1913 roku przez kompozytora wodewilowego Thomasa S. Allena dla upamiętnienia mułów holujących barki. Goethe w swoich Maksymach i refleksjach zauważa, że Nowy Jork stał się „nadmiernie bogaty” po otwarciu kanału. Dziś szlak New York State Canalway Trail biegnie wzdłuż drogi wodnej dla rowerzystów.

Droga wodna jest obecnie głównie dostępna do celów rekreacyjnych, z ścieżkami pieszymi i rowerowymi biegnącymi wzdłuż dużej części trasy. Kilka odcinków oferuje również przejażdżki łodzią, które pozwalają zwiedzającym z bliska oglądać zachowane śluzy i mosty.

Koszt transportu towarów między Albany a Buffalo spadł o około 95 procent po otwarciu kanału, podczas gdy czas podróży zmniejszył się z kilku tygodni do około dziesięciu dni. Ta zmiana uczyniła drogę wodną jedną z najważniejszych tras transportowych w Ameryce Północnej w XIX wieku.