Armenian Bastion, Średniowieczna fortyfikacja w Kamieńcu Podolskim, Ukraina.

Bastion Armenski to bastion wczesnego typu, o kącie rozwartym, wzniesiony na skalnych stopniach trzeciego tarasu górującego nad zachodnim cyplem starego miasta. W planie jest sześciokątem otwartym od wschodu, od strony miasta; zewnętrzne płaszczyzny mają dodatni nachył, a wnętrze jest zasypane. Mury osiągają 12 metrów nad skalnym podłożem po stronie zachodniej.

Dokładna data budowy nie jest znana, ale bastion istniał przed XVI wiekiem; źródło francuskie umieszcza go na początku tego stulecia, sfinansowany przez społeczność ormiańską, która zatrudniła włoskiego inżyniera Camiliusa. Już na początku XVII wieku był mocno zrujnowany, a pod koniec tego stulecia został odrestaurowany i zmodernizowany. W 1730 roku dodano drewniane przedpiersia, przebudowane na kamienne przez inżyniera wojskowego Christiana Dalhke, a górna część została ostatni raz przebudowana w latach 60. XVIII wieku. W 1969 roku przeprowadzono prace konserwatorskie.

Bastion nosi nazwę od armeńskiej społeczności, która osiedliła się w mieście i wpłynęła na lokalne tradycje budowlane. Wciąż widać ślady ich rzemiosła w pracy w kamieniu i metodach konstrukcji stosowanych na całej strukturze.

Bastion zajmuje trzeci taras nad Mostem Twierdzy i góruje nad zachodnim cyplem starego miasta, na wschód od zamku przy Moście Tureckim. Wnętrze jest zasypane, więc nie ma korytarza do przejścia; zewnętrzne płaszczyzny mają dodatni nachylenie, a mury sięgają 12 m od skalnego podłoża po stronie zachodniej. Dojście prowadzi od starego miasta.

Bastion jest sześcioboczną budowlą otwartą od wschodniej, miejskiej strony, o zewnętrznych płaszczyznach ze spadkiem dodatnim i wypełnionym wnętrzu. Mury osiągają 12 metrów wysokości nad skalnym występem po stronie zachodniej. W 1969 roku przeprowadzono prace konserwatorskie.