Obserwatorium Simejiz, Obserwatorium astronomiczne w Gminie Jałta, Ukraina.

Obserwatorium Simeiz wznosi się na południowym zboczu góry Koshka na wysokości 360 m n.p.m. Jego główny budynek, odbudowany po II wojnie światowej, ma balkony zdobione kolumnami. Na terenie znajduje się kopuła na kamiennej podstawie z jasnoszarymi metalowymi panelami i wystającym zamknięciem oraz dwie zachowane przedrewolucyjne wieże: jedna dla refraktora (1900), druga z kopułą dla podwójnego astrografu Zeissa (1906).

Amator astronomii Nikołaj Malcow zbudował w 1900 roku wieżę refraktora na swojej działce pod Simeizem, a w 1906 roku wieżę z kopułą dla podwójnego astrografu Zeissa. W 1908 roku podarował obserwatorium Obserwatorium w Pułkowie, które otworzyło tam w 1912 roku swój południowy oddział astrofizyczny pod kierownictwem Grigorija Neuijmina. Zniszczone w czasie II wojny światowej, od 1945 roku odbudowano jako samodzielne Krymskie Obserwatorium Astrofizyczne pod kierownictwem Grigorija Szajna.

Nazwa obserwatorium występuje w katalogu Simeis mgławic emisyjnych galaktyki, wydanym w latach 50. XX wieku przez G. A. Shajna i V. F. Gaze’a; obejmuje on Simeis 57, Mgławicę Śmigło w Łabędziu, i Simeis 147, Mgławicę Spaghetti w Woźnicy. Planetoida 749 Malzovia honoruje założyciela Nikołaja Malcowa, a 748 Simeïsa upamiętnia to miejsce.

Obserwatorium jest placówką badawczą na górze Koshka i nie jest otwarte dla turystów; dostęp mają pracownicy i zaproszeni astronomowie. Główny budynek, odrestaurowany po II wojnie światowej, ma balkony zdobione kolumnami. Obiekt leży na wysokości 360 m n.p.m. na południowym zboczu.

Stacja przyczyniła się do odkrycia około 150 małych planet i utrzymuje rozległe archiwa obiektów niebieskich z dziesięcioleci obserwacji. Te katalogi pozostają cenne dla astronomów badających ruch i charakterystykę tych ciał.