Galicja

Galicja obejmuje obszary w dzisiejszej południowej Polsce i zachodniej Ukrainie, rozciągając się między Karpatami na południu a obrzeżami nizin na północy. Krajobraz składa się z pagórków, dolin rzecznych i pól uprawnych przeplatanych mniejszymi miastami i rozproszonymi wioskami.

Obszar stał się częścią austriackiego imperium Habsburgów w 1772 roku po rozbiorze Polski i pozostał pod tą administracją do końca pierwszej wojny światowej. Po 1918 roku został podzielony między Polskę a Związek Radziecki, a granice przesunęły się ponownie podczas drugiej wojny światowej.

Mieszkańcy mówią po polsku lub ukraińsku w zależności od miejsca, a oba języki pojawiają się na tablicach, w sklepach i podczas publicznych zgromadzeń. Lokalne targowiska oferują tradycyjne dania takie jak pierogi i barszcz, a wioski organizują święta religijne według kalendarzy katolickiego lub prawosławnego.

Podróżni mogą zwiedzać region z Krakowa lub Lwowa, a granica między Polską a Ukrainą przecina środek obszaru. Mniejsze miasta i tereny wiejskie leżą z dala od głównych szlaków komunikacyjnych, dlatego przydaje się cierpliwość podczas poruszania się mniej oznakowanymi drogami.

Miasta Przemyśl i Lwów leżały na głównych szlakach handlowych łączących cesarstwo z Konstantynopolem i Odessą w XIX wieku. To położenie prowadziło do wymiany towarów i idei z różnych części Europy i Azji.