Kuk, Szczyt górski w Obwodzie Zakarpackim, Ukraina.

Kuk to góra o wysokości 1 361 metrów w południowo-wschodniej części masywu Połonina Borżawa w ukraińskich Karpatach. Bukowe lasy z pojedynczymi świerkami i jodłami pokrywają jej zbocza do 1 200–1 250 metrów, wyżej rozciągają się połoniny z borówką. Główny grzbiet biegnie z południa na północ ku sąsiedniej Połoninie Kuk (1 190 m), a północno-wschodnie zbocza są bardzo strome i trudne do przejścia.

W 1912 roku firma Dolhai Faipari Rt. zbudowała leśną kolej wąskotorową na lewym brzegu Borżawy, połączoną z siecią kolei borżawskiej w kierunku Sucha-Bronka; odgałęzienie biegło doliną Bronki do puszczy pod Połoniną Kuk, łącznie 21 km. Odcinek Sucha-Bronka-Kuk rozebrano w 1990 roku. W latach 1930-1931 dodano linię o długości 4,2 km Kusznica-Łysyczowo-Repynne, rozebraną w 1986 roku.

Pisarz Wasyl Hrendża-Donśkyj, rodowity mieszkaniec Mizhhirii i współpracownik Awłustyna Wołoszyna, umieścił na tej górze swoją powieść „Ilko Łypej”. Łowił w potoku Kozaj złote pstrągi i spotkał tam zbójnika Ilka Łypeja, dawnego szkolnego kolegę, którego opowieść zainspirowała książkę. Jego zdanie, że być w Karpatach i nie wejść na Kuk to jak być w Rzymie i nie zobaczyć papieża, jest często cytowane.

Niebiesko znakowany szlak przechodzi przez szczyt między wsią Nyżnij Bystry a grzbietem Połonina Borżawa; jest przedłużeniem czerwonego szlaku zakarpackiego z Wołowca, który na Połoninie Kuk (1189 m) skręca na zachód i schodzi do Międzybrodzia. Północno-wschodnie zbocza są bardzo strome i trudne, dlatego lepiej podchodzić od łagodniejszej strony.

Pisarz Vasyl Hrendża-Donśkyj, współpracownik Aw hustyna Wołoszyna na Ukrainie Karpackiej, łowił złote pstrągi w potoku Kozaj na zboczach Kuku i spotkał tam zbójnika Ilkę Łypeja, dawnego kolegę szkolnego; to spotkanie stało się kanwą jego opowieści „Ilko Łypej”. Napisał w niej, że być w Karpatach i nie wejść na Kuk to jak być w Rzymie i nie zobaczyć papieża.