金瓜石鑛山事務所所長宿舍, Rezydencja Dyrektora Kopalni w Nowym Tajpej, Tajwan

Rezydencja dyrektora Biura Kopalni Jinguashi, zwana też domem Mimo Kikujiro, to wolnostojący drewniany dom w stylu japońskim z przedogrodem i ogrodem z tyłu. Składa się z dwóch połączonych budynków: główny ma cztery pomieszczenia i łączy się wewnętrznym korytarzem z budynkiem bocznym, prowadzącym do tylnej części roboczej z kuchnią i toaletami. W narożniku później dobudowano mały pokój.

Rezydencja należała do dyrektora biura górniczego w Jinguashi po tym, jak Nippon Kogyo kupiło kopalnię w 1933 r. i w listopadzie przemianowało swoje tajwańskie operacje na Taiwan Kogyo. Dyrektor Jukichi Mimo sfinansował nowy teren szkoły publicznej w Jinguashi, stąd lokalna nazwa dom Mimo. Wydobycie wstrzymano w 1944 r.; po 1945 r. Yuan Huizhuo mieszkał tu krótko, a dom przeszedł kolejno do Taiwan Metal Mining i w 1991 r. do Taiwan Sugar.

Mieszkańcy nazywają go domem San Mao Jukujiro, czyli domem San Mao, od drugiego dyrektora Taiwan Mining Company, który finansował rozwój szkoły publicznej w Jinguashi (dziś szkoła podstawowa Guashan). Później rezydencja służyła jako dom gościnny Taiwan Metal Mining Corporation. Nie jest udostępniona zwiedzającym.

Rezydencja nie jest udostępniona zwiedzającym; pozostaje zamknięta od zakończenia w 2020 roku prac restauratorskich przy drewnianej konstrukcji i fundamentach. Znajduje się w górniczej dzielnicy Jinguashi w Ruifang (Nowe Tajpej), w pobliżu innych obiektów górniczych, takich jak pawilon następcy tronu, które można obejść pieszo.

Rezydencja nie jest udostępniona zwiedzającym: po zniszczeniach przez tajfun Soudelor w sierpniu 2015 roku prace przy drewnianej konstrukcji i fundamentach zakończono w 2020 roku, ale wejście pozostało zamknięte. Jej rozmiary nie ustępują pobliskiej rezydencji gościnnej księcia koronnego, co odpowiadało randze dyrektora.