Phimai historical park

Phimai to rozległy kompleks świątyni z piaskowca w północno-wschodniej Tajlandii, który stał się stanowiskiem archeologicznym o znaczeniu narodowym. Teren obejmuje kilka hektarów i zawiera centralne sanktuarium otoczone niższymi budynkami, galeriami i kanałami wodnymi.

Budowa rozpoczęła się w XI wieku za panowania króla Jayavarmana VI jako część rozległego imperium khmerskiego skupionego w Angkorze. Późniejsi władcy dodali elementy buddyjskie i zmodyfikowali pierwotną hinduistyczną orientację kompleksu.

Nazwa sanktuarium tłumaczy się mniej więcej jako "niebiańskie miasto", a zwiedzający widzą dziś lokalne rodziny spacerujące po terenie w godzinach wieczornych. Pobliski handlarze sprzedają tradycyjne przekąski i rękodzieło w cieniu dużych drzew posadzonych wzdłuż zewnętrznych murów.

Teren otwiera się wcześnie rano i zamyka o zachodzie słońca; wizyta zazwyczaj trwa od dwóch do trzech godzin w zależności od zainteresowania szczegółami. Wygodne obuwie jest konieczne, ponieważ wiele ścieżek jest nierównych i miejscami zawiera schody.

Główna oś kompleksu wskazuje na południowy zachód w kierunku Angkoru zamiast na wschód jak większość świątyń khmerskich. Ta orientacja oznaczała północny koniec starożytnej królewskiej drogi łączącej oba centra na odcinku ponad 200 kilometrów.