Dja'de el Mughara

Dja'de el-Mughara stanowi przedkeramiczną osadę neolityczną położoną około 100 kilometrów na północny wschód od Aleppo, strategicznie umieszczoną między rzeką Eufrat a żyznymi regionami stepowymi, które zapewniały obfite zasoby wczesnym mieszkańcom.

Stanowisko zawiera ciągłe warstwy osadnicze datowane od 9310 do 8290 roku p.n.e., obejmujące trzy różne fazy od późnego przedkeramicznego neolitu A do wczesnego przedkeramicznego neolitu B, dokumentując kluczowe przejście od społeczności łowiecko-zbierackich do osiadłych społeczności rolniczych.

Wykopaliska ujawniły najstarsze znane na świecie malowidła ścienne wewnętrzne z wzorami geometrycznymi w kolorach czerwonym i czarnym na białych tłach, odkryte w okrągłym budynku z cegły gllinianej, który służył jako przestrzeń wspólnotowa do działań rytualnych.

Francuscy archeolodzy prowadzili systematyczne wykopaliska między 1991 a 2010 rokiem pod kierunkiem dr. Erica Coqueugniot, odkrywając ponad 80 pochówków ludzkich, liczne artefakty i pozostałości architektoniczne, zanim prace zostały wstrzymane z powodu syryjskiej wojny domowej.

Stanowisko zawiera jedne z najwcześniejszych dowodów gruźlicy w populacjach ludzkich, poprzedzających udomowienie bydła, wraz z wygrawerowanymi figurkami z kości zwierzęcych, które demonstrują wyrafinowane systemy komunikacji symbolicznej między prehistorycznymi społecznościami bliskowschodnimi.