Murajbat

Mureybet to zalany kopiec osadniczy na zachodnim brzegu Eufratu w muhafazie ar-Rakka w Syrii. Kopiec obejmował 75 metrów średnicy i wznosił się na 6 metrów ponad dawny poziom rzeki, zanim budowa zapory Tabqa zatopiła go pod jeziorem Assad.

Ludzie mieszkali tutaj nieprzerwanie między 10.200 a 8.000 rokiem przed naszą erą, w okresie gdy myśliwi i zbieracze zaczęli osiedlać się i po raz pierwszy uprawiać rośliny. Archeolodzy pracowali w tym miejscu od 1964 do 1974 roku, dokumentując kilka warstw z różnych stuleci, zanim spiętrzane wody Eufratu przykryły wszystkie ślady.

Naukowcy nazwali to miejsce według małej wioski na tarasie nad Eufratem, dziś zalanej wodą. Znaleziska obejmują narzędzia z krzemienia i bazaltu oraz okrągłe kamienne mieszkania, gdzie mieszkańcy po raz pierwszy zbierali i zaczęli przechowywać dzikie zboża.

Miejsce leży całkowicie pod jeziorem Assad i nie można go odwiedzić od czasu ukończenia zapory w latach siedemdziesiątych. Wszystkie odzyskane obiekty znajdują się obecnie w muzeach lub kolekcjach badawczych poza regionem.

To miejsce dało nazwę całej epoce i stanowi wzorcowy przykład preceramicznego neolitu A w Lewancie. Naukowcy odkryli tutaj ślady wczesnego wykorzystania dzikich zbóż, na długo przed tym, zanim ludzie zaczęli systematycznie siać i zbierać ziarno.