Wielka Kopa Koprowa

Veľká kopa to szczyt w Tatrach Wysokich, charakteryzujący się wyraźnie kopulistym, porośniętym trawą szczytem. Góra wznosi się na około 2.050 metrów wysokości i stanowi wyraźny punkt orientacyjny w alpejskim krajobrazie.

Góra po raz pierwszy pojawia się w dokumentach pisanych z 1670 roku i została później udokumentowana w publikacji Mateja Bela z 1736 roku. Te wczesne wzmianki wskazują, że szczyt zyskał uznanie jako cecha geograficzna godna zanotowania.

Pasterze z miejscowości Kokawa i Wychodna tradycyjnie wykorzystywali zbocza góry do wypasu owiec.

Dostęp na ten szczyt jest ograniczony od 1949 roku ze względu na jego położenie w ściśle chronionym obszarze parku narodowego. Zwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, które trasy są dozwolone i jakie przepisy obowiązują na terenie tego wrażliwego obszaru ochrony przyrody.

Szczyt charakteryzuje się pięcioma oddzielnymi graniami rozciągającymi się w różnych kierunkach, łączącymi wiele alpejskich dolin. Te formacje grani tworzą złożony wzór terenu, który przyczynia się do atrakcyjności góry dla alpinistów.