Osobita, Szczyt górski w Tatrach Zachodnich, Słowacja
Osobita to szczyt o wysokości 1687 m w Tatrach Zachodnich, najwyższy punkt grani Grzesia. Masyw zbudowany jest z dolnojurajskich piaskowców leżących na skałach krystalicznych oraz wapieni i dolomitów, a rozcinają go doliny: Zuberska, Błotna, Mihulcza i Bobrowiecka Orawska. Skalisto-trawiasty wierzchołek pozwala na widok dookólny.
Nazwa Osobitá jest poświadczona w dokumencie z 1615 r. i pojawia się w źródłach polskich w 1630 r. W XVII w. góra była ważnym ośrodkiem pasterstwa z pięcioma halami, na których wypasano do 1500 owiec i krów. Od 1989 r. masyw jest ścisłym rezerwatem przyrody o powierzchni 458 ha, a szlaki zamknięto.
Nazwa Osobitá odnosi się do izolowanego położenia szczytu wśród otaczających gór. Podróżnicy zauważają tę szczególną pozycję patrząc na wyrazistą sylwetkę z pobliskich szlaków.
Na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak: cały masyw leży w rezerwacie przyrody Osobitá, utworzonym w 1989 r., a szlaki na wierzchołek zamknięto. Jedyny znakowany szlak biegnie obrzeżami masywu, przez Ciepły Żleb na Przełęcz pod Osobitą, ze Zwierówki (około 2:05 h), a dalej na Grzesia (około 2 h).
Nazwa Osobitá pochodzi od góralskiego słowa osobity, czyli oddzielony, osobny: z wielu stron masyw wygląda jak samodzielna góra odcięta od Tatr. Widać go nawet z Zakopanego.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 468 współtwórców z całego świata.
