Łomnicka Przełęcz, Przełęcz w Tatrach Wysokich, Słowacja

Łomnicka Przełęcz to szeroka trawiasta przełęcz na wysokości 2190 m w Tatrach Wysokich, między kopułą szczytową Łomnicy a Łomnicką Granią. Zbocze opadające na wschód ku Dolinie Łomnickiej nazywa się Łomnickim Polem, a w przeciwnym kierunku opada Łomnicki Żleb do Doliny Małej Zimnej Wody. W Łomnickiej Grani na południe od przełęczy wznoszą się Wielka Łomnicka Baszta i kilka niższych turni.

Przełęcz stała się dostępna dzięki systemowi wyciągu krzesełkowego wybudowanemu w połowie XX wieku ze stacji Skalnaté pleso. Ta infrastruktura umożliwiła rozwój sportów zimowych w regionie Tatr Wysokich.

W 1968 r. na zachodnich stokach Wielkiej Łomnickiej Baszty, tuż powyżej przełęczy, zbudowano niewielki drewniany domek na potrzeby filmu Medená veža. Później przekazano go TANAP-owi, administracji Tatrzańskiego Parku Narodowego. Polska nazwa przełęczy, Łomnickie Ramię, oddaje jej szeroki, ramieniowy kształt.

Wyciąg krzesełkowy ze stacji Skalnaté pleso zapewnia dostęp do przełęczy. System kolei linowej startujący z Tatranskiej Łomnice w dolinie stanowi główne połączenie.

24 lipca 1975 r. około godziny 5 rano wielka turnia w Łomnickiej Grani na południe od przełęczy przechyliła się i runęła do Łomnickiego Żlebu, wywołując kamienną lawinę; około godziny 10 w tym samym rejonie ruszyła druga, mniejsza. Naocznymi świadkami byli trzej polscy taternicy: Ewa Harasimowicz, Władysław Cywiński i Włodzimierz Stoiński.