Holy Heart of Jesus Church, Kościół filialny w Lublanie, Słowenia

Kościół Świętego Serca Jezusa to neogotycki kościół lazarystów na wzgórzu Tabor w Lublanie, zbudowany w latach 1881–1883. Wysoki, stromy dach dwuspadowy pokryty jest jednobarwnym łupkiem, szczyt wieńczy gotycka wieżyczka z białego marmuru, a do zewnętrznych ścian przylega dwanaście skarp. Po prawej stronie fasady wznosi się wysoka, smukła dzwonnica nad trojgiem dużych dwuskrzydłowych dębowych drzwi wykonanych przez mistrza Vincencija Hansla.

Lazaryści osiedlili się w Lublanie w 1879 roku, po tym jak cesarz Franciszek Józef I w 1855 roku zezwolił ich zakonowi na działalność w całej monarchii. Misjonarz Janez Kukovič zainicjował budowę kościoła; kamień węgielny położono 10 maja 1881 roku i pobłogosławił go biskup Janez Zlatoust Pogačar. Prace rozpoczęto 24 czerwca 1881 roku, w święto Serca Jezusowego, a kościół poświęcono 1 lipca 1883 roku. Cesarz Franciszek Józef I odwiedził go 13 lipca 1883 roku; tablica pamiątkowa przy ołtarzu Matki Bożej upamiętnia to wydarzenie.

Kościołem opiekują się lazaryści, którzy przybyli do Lublany w 1879 r., po tym jak cesarz Franciszek Józef I zezwolił ich zakonowi na działalność w całej monarchii w 1855 r. Budowę zainicjował misjonarz Janez Kukovič. Podczas wmurowania kamienia węgielnego w 1881 r. biskup Janez Zlatoust Pogačar poprosił, by kościół upamiętniał także ślub następcy tronu Rudolfa z arcyksiężną Stefanią.

Kościół stoi na Taborze; po prawej stronie fasady wznosi się wysoka, smukła wieża dzwonna. Nawierzchnia z kostek kamiennych i asfaltu prowadzi z pobliskiego parku, po czterech stopniach, do przedsionka pod balkonem. Do ścian zewnętrznych przylega dwanaście skarp aż do krawędzi dachu.

Kamień węgielny nie znajduje się, jak to zwykle bywa, pod ołtarzem głównym, lecz w zakrystii, ponieważ pierwotne plany przewidywały tam ołtarz główny. Zmiana wynikła z żądania magistratu miejskiego, by lazaryści odstąpili sześć arów przed kościołem pod ewentualne poszerzenie ulicy Travniška, dziś Slomškova. Nawa została skrócona o jedno okno, a prezbiterium obrócono na zachód.