Ljubljanica Sluice Gate, Śluza i łuk triumfalny na rzece Ljubljanica, Słowenia.

Śluza Ljubljanica przecina rzekę w trzech sekcjach żelbetowych o szerokości 2,4 m, z dwoma przelewami o szerokości 12,25 m zamykanymi parami zasuw rolkowych i przesuwnych. Filary są oblicowane kamieniem i dźwigają kolumny: kapitele doryckie z etruskimi naczyniami rzeźbionymi w głowy smoków po jednej stronie, kapitele jońskie ze stylizowanymi głowami ludzkimi podtrzymującymi kładkę po drugiej. Korona przelewu znajduje się na wysokości 281,41 m n.p.m.

Strukturę zaprojektował w 1939 roku architekt Jože Plečnik, a wybudowano ją w latach 1940-1943 pod kierunkiem wykonawcy Matko Curka. Powstała jako innowacyjne rozwiązanie kontroli wód miejskich w okresie dużych zmian miejskich.

Miejscowi nazywają ją Przegrodą (Pregrada); jej trzy wieże kryją mechanizm śluzy i dźwigają kładkę dla pieszych. Kolumny są rzeźbione w głowy smoków po stronie doryckiej i stylizowane głowy ludzkie po stronie jońskiej – detale, dzięki którym Plečnik nadał budowli wodnej wygląd świątyni.

Śluza przecina rzekę Ljubljanicę między Cukrarną a placem Vraz, poniżej placu Ambrož i powyżej nowego mostu Fabianiego. Zaprojektowano ją jako kładkę dla pieszych, więc piesi mogą przechodzić pomostem łączącym trzy wieże. Mechanizm śluzy znajduje się wewnątrz wież.

Plečnik zaprojektował obok śluzy także port rzeczny i małą elektrownię dla pobliskiego szpitala, ale żadnego z nich nie zbudowano. Trzy wieże kryjące mechanizm śluzy stoją na masywnych filarach, a budowla bywa nazywana łukiem triumfalnym.