Kościół św. Floriana w Lublanie, Barokowy kościół filialny przy Górnym Placu, Lublana, Słowenia.

Kościół św. Floriana stoi przy Gornji trg (Górnym Placu) na Starym Mieście w Lublanie, a nie przy Prešernov trg. Budowany od 1672 r., został w 1698 i 1737 r. rozszerzony o kaplice i stał się barokową świątynią na planie krzyża łacińskiego. Przebudowa Jože Plečnika w latach 1933–1934 przeniosła główne wejście na narożne schody przy dawnej bocznej bramie, nad którą znajduje się duży fresk maryjny Janeza Potočnika.

Kościół został ukończony w 1696 roku jako świątynia filijna dla społeczności lokalnej. Kiedy zakon jezuitów powrócił do Słowenii w 1870 roku, budynek stał się centrum jego działań i ostatecznie uzyskał uznanie jako pomnik o znaczeniu narodowym.

Słoweńska nazwa kościoła, Šentflorjanska cerkev, pochodzi od św. Floriana, któremu świątynię poświęcono po pożarze w 1660 r., który zniszczył place Stari trg i Gornji trg. Obraz maryjny z 1639 r. pędzla Tomaža Kundiška, wiązany z uzdrowieniem w 1694 r., uczynił z kościoła cel pielgrzymek. Od 1870 r. jest ośrodkiem działalności jezuitów.

Kościół stoi na Gornji trg, a nie na Prešernov trg, tam gdzie ulica Ulica na Grad pnie się ku wzgórzu zamkowemu. Plečnik przeniósł główne wejście do dawnej bocznej bramy, do której prowadzą przeprojektowane schody narożne, więc wchodzi się z boku, a nie przez stary portal.

Posąg św. Jana Nepomucena w niszy dawnego głównego portalu wyrzeźbił w 1727 roku Francesco Robba dla kaplicy mostowej nad Sawą w Črnuče, a Plečnik kazał przenieść go tutaj. W ścianę nad tarasem wmurowano rzeźbiarski portret obywatela rzymskiej Emony.