Saint Nicolaus church ruin in Visby, Ruina kościoła w Visby, Szwecja

Sankt Nicolai kyrkoruin w Visby to pozbawiona dachu średniowieczna ruina kościoła, którego zachodni szczyt datowano dendrochronologicznie na 1251, a gotyckie prezbiterium dodano około 1400 roku. W murach zachowały się romańskie otwory okienne, a po północnej stronie wisi tablica pamiątkowa priora Petrusa de Dacia. Wnętrze zachodniej części nawy zajmują rzędy ławek i scena.

Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowano około 1215–1220 roku i nazwano imieniem św. Mikołaja, patrona żeglarzy. Po pożarze dominikanie przejęli uszkodzoną świątynię w 1228 roku i przebudowali ją na kościół klasztorny; obecny zachodni szczyt pochodzi z około 1251 roku. Klasztor i kościół zostały spalone przez obrońców miasta podczas ataku Lubeki w 1525 roku, a po reformacji budynków klasztornych nigdy nie odbudowano. W 1795 roku burmistrz Peter Herman Grevesmühl zezwolił na pobieranie materiału budowlanego z kościoła.

Ruina służy jako scena plenerowa od 1929 roku, gdy 4 sierpnia odbyła się premiera sztuki muzycznej Petrus de Dacia z muzyką Friedricha Mehlera i tekstem Josefa Lundahla. Grano ją niemal każdego lata do 1990 roku, z wyjątkiem 1931 i lat 1940–1945, łącznie około 753 przedstawień. Nowsze koncerty pod nazwą Musik i ruinen gościły Viktorię Tolstoy, Malenę Ernman i Marie Nilsson Lind.

Ruiny znajdują się na S:t Nikolaigatan 8 w centrum Visby i są łatwo dostępne pieszo z centrum miasta. Dostęp może czasami być ograniczony z powodu prywatnych imprez lub przygotowań koncertowych, dlatego warto wcześniej sprawdzić przed wizytą w miesiącach letnich.

Wewnątrz północnego muru ruiny w murze mieszczą się wąskie schody. Na północnej fasadzie zachowały się ślady dwukondygnacyjnego budynku i krużganka, który niegdyś biegł wzdłuż większej części muru. Budynki klasztorne stały na północ od kościoła i nie pozostawiły widocznych śladów nad ziemią; na ich miejscu jest dziś park.