Rönö kungsgård, Posiadłość królewska w gminie Norrköping, Szwecja

Rönö kungsgård to dawny majątek królewski na półwyspie Vikbolandet w gminie Norrköping w Östergötland. Główny budynek to otynkowany na biało dom drewniany z lat 30. XVIII wieku. Na początku XIX wieku na ruinach starego zamku wzniesiono drewniane skrzydło z szarymi panelami, a do majątku należą też liczne czerwone budynki gospodarcze, m.in. browar, kuźnia, kurnik i stodoła.

Rönö należało do biskupa Linköpingu, aż królowa Margareta wykupiła je w 1389 od Karla Ulfssona till Tofta i jego syna Knuta Karlssona i przekazała biskupowi. Wzniesiony wkrótce potem kamienny dom zdobyły w 1434 wojska biskupa Knuta, a w 1497 rozebrano go na rozkaz Stena Sture Starszego. Po reformacji majątek przeszedł na koronę, w 1558 wymieniony jako folwark pod zamkiem Stegeborg; Johan III kazał tam zbudować nowy zamek, spalony przez Rosjan w 1719.

Nazwa majątku przetrwała w parafii Rönö i w kościele Rönö kyrka, wzniesionym w latach 1641-1642 obok zamku; dzwonnica powstała około 1680 roku. Do zespołu należą też dawny budynek szkolny z 1884 roku i dawny dom starców, dzięki czemu kościół, majątek i wiejskie instytucje stoją naprzeciw siebie.

Miejsce znajduje się poza Norrköpingiem i najlepiej jest dostępne samochodem, ponieważ znajduje się na terenie wiejskim. Sprawdzić, które obszary są dostępne dla zwiedzających, ponieważ posiadłość funkcjonuje jako aktywny kampus szkolny.

Rycina Jana van den Aveelena z 1706 roku w dziele Suecia antiqua et hodierna Erika Dahlbergha przedstawia zamek Rönö z herbami Jana Kazimierza i jego żony księżnej Katarzyny. Zamek spłonął z rąk wojsk rosyjskich podczas rosyjskich zniszczeń w 1719 roku, dlatego rycina zachowuje budowlę, której już nie ma.