Hagaparkens pelouse, Park krajobrazowy w stylu angielskim w Solna, Szwecja

Hagaparkens pelouse to rozległa otwarta trawnik w stylu angielskiego krajobrazu z łagodnymi zboczami i szerokimi widokami na teren. Ścieżki biegną wokół krawędzi, obok dojrzałych drzew i roślinności, które oprawiają i definiują przestrzeń.

Trawnik założono w połowie lat 80. XVIII wieku według planów architekta Fredrika Magnusa Pipera i ukończono w 1787 roku za panowania Gustawa III. Piper otoczył go krętymi żwirowymi alejkami; król narzucił prostą aleję zamiast jego grup drzew wzdłuż wschodniej ścieżki, aleja ta nadal prowadzi od Koppartälten do pawilonu Gustawa III. Od 1994 roku trawnik wchodzi w skład Narodowego Parku Miejskiego Sztokholm-Solna.

Nazwa pochodzi z francuskiego: „pelouse” oznacza trawnik, a szwedzkie słowo „pelouse” przyjęto dla tego trawiastego terenu. Od otwarcia parku dla publiczności w XIX wieku dobrze ubrani mieszkańcy Sztokholmu spacerowali po trawniku wiosną i wczesnym latem. W lipcu 1967 roku Parkteatern zorganizował tu pierwszy „festiwal Bellmana” z piknikami i pieśniami w duchu Carla Michaela Bellmana; festiwal powtarzano corocznie przez ponad dziesięć lat.

Trawa jest otoczona z czterech stron krętymi żwirowymi alejkami, więc można ją obejść, nie wchodząc na murawę. Zbocze opada od Miedzianych Namiotów do Brunnsviken, a na wschodnim krańcu stoi pawilon Gustawa III. Zimą zbocze służy do saneczkowania i narciarstwa.

Na początku XX wieku owce pasły się na trawie jako praktyczny sposób na utrzymanie trawy krótko bez pracy ręcznej. Dziesięciolecia później teren stał się miejscem wycieczek dziecięcych, gdzie podczas wizyt rozdzielano odświeża.