Svartklubben lighthouse, Latarnia morska w Norrtälje, Szwecja.

Svartklubben to latarnia morska na małej wyspie na wschód od Singö w Upplandzie. Jej okrągła kamienna wieża o wysokości 12 metrów została zbudowana z grubymi murami, aby mieścić ogień węglowy, a od 1916 roku nosi czarno-biały znak dzienny. Latarnia zawiera soczewkę Fresnela zamontowaną w 1899 roku.

Dwunastometrowa kamienna wieża została ukończona w 1820 roku, aby mieścić ognisko węglowe, co czyniło ją pierwszą szwedzką latarnią z osłoniętym ogniem węglowym. W latach 40. XIX wieku dodano lampy na olej rzepakowy i mosiężne lustra, w 1875 roku lampę naftową, a w 1899 roku obecną latarnię z soczewką Fresnela. W 1968 roku latarnia została zautomatyzowana i pozbawiona obsługi.

Szwedzka Administracja Morska utrzymuje tę strukturę nawigacyjną, uznaną za budynek chroniony od stycznia 1935 roku.

Na wyspę można dostać się wyłącznie łodzią, a dawne domy latarników są dziś prywatnymi rezydencjami, więc przy schodzeniu na ląd należy uszanować własność mieszkańców. Światło wysyła dwa długie błyski co piętnaście sekund, a sektory zielony, czerwony i biały widać z około 16 mil morskich. Wieża jest państwowym zabytkiem budowlanym, dlatego jej wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym.

Dwunastometrowe kamienne mury były grube, aby pomieścić ogień węglowy; wieża była pierwszym szwedzkim latarnią morską z osłoniętym ogniem węglowym. Od automatyzacji w 1968 roku dwie żarówki o mocy 1000 watów wysyłają dwa długie błyski co piętnaście sekund, widoczne z około 16 mil morskich. Stare domy latarników są obecnie własnością prywatną.