Stadshusbron, Most w centralnym Sztokholmie, Szwecja

Stadshusbron to betonowy most o szerokości 19 metrów i długości około 85 metrów, oblicowany kamieniem naturalnym, łączący Norrmalm przy Tegelbacken z Kungsholmen przy Hantverkargatan. Jego środkowe przęsło to niski stalowy łuk, pierwotnie most zwodzony dwuskrzydłowy. Most wyznacza granicę między jeziorem Mälaren a Klara sjö.

Pierwszy most pontonowy, długi na ponad 500 metrów i ustawiony ukośnie w poprzek cieśniny, zbudowano tu w latach 1669–1672; był to prawdopodobnie najdłuższy most w Europie. Zastąpiono go w 1709 roku krótszym, prostym mostem, następnie kamienną konstrukcją w 1766 roku i stalowym mostem obrotowym w 1868 roku. Obecny most powstał w latach 1917–1919 wraz z ratuszem sztokholmskim, a jego stalową część środkową wymieniono w 2012 roku.

Obecna nazwa pochodzi od sąsiedniego ratusza, wzniesionego w latach 1917–1919; wcześniej most nazywał się Nya Kungsholmsbron. Wyznacza granicę między jeziorem Mälaren a Klara sjö. Piesi przechodzą nim między Tegelbacken na wschodzie a Hantverkargatan na zachodzie.

Most jest łatwo dostępny i oferuje wygodną trasę dla pieszych między centrum miasta a wyspą Kungsholmen. Obszar ma dobre połączenia z innymi środkami transportu, co ułatwia dostęp do pobliskich atrakcji.

Most funkcjonował jako most podnoszony z dwoma skrzydłami aż do 1949 roku, gdy zmieniły się wzorce ruchu morskiego i mechanizm został na stałe zapieczętowany. Ta zmiana operacyjna uprościła infrastrukturę i ustaliła, jak działa dziś.