Barnhusbron, most drogowy w Kungsholmen, Sztokholm, Szwecja

Barnhusbron to betonowy most drogowy o długości 290 metrów nad zatoką Barnhusviken, łączący Tegnérgatan w Norrmalm z Scheelegatan w Kungsholmen. Jego szerokość 23 metrów i nietypowa jak na most w centrum Sztokholmu wysokość wynikają z porzuconego projektu autostrady Rådmansleden, dla którego zaplanowano go pod nazwą „Tegnérbron”. Jezdnia jest z betonu sprężonego, z wyjątkiem dwóch niesprężonych odcinków na wschodnim końcu.

Zbudowany w 1969 roku Barnhusbron był częścią niezrealizowanego projektu drogowego Rådmansleden, gdzie nazywał się Tegnérbron. Miał odciążyć ruch na starszych mostach Sankt Eriksbron i Kungsbron, ale służy głównie ruchowi lokalnemu między Scheelegatan i Tegnérgatan. Jego wyjątkowa wysokość wynika z porzuconego planu poprowadzenia Klarastrandsleden wiaduktem nad torami kolejowymi.

Nazwa Barnhusbron, „Most Sierocińca”, pochodzi od barnhus (sierocińca) i tukthus (domu poprawczego) przeniesionych w latach 30. XVII wieku z Riddarholmen do budynków przy dzisiejszej Barnhusgatan. Most i sąsiednie obiekty nazwano od sierocińca około 1860 roku, gdy dzielnica ulegała urbanizacji.

Barnhusbron łączy Scheelegatan na Kungsholmen z Tegnérgatan na Norrmalm, przerzucając się nad zatoką Barnhusviken i biegnącą pod nim drogą Klarastrandsleden. Część pomostu służy dziś jako parking dla autobusów. Jak na centrum Sztokholmu most jest nietypowo wysoki, więc przeprawa jest odsłonięta, z widokiem na wodę i tory.

Most zaplanowano jako część nigdy niezbudowanej trasy Rådmansleden i w tych planach nazywał się „Tegnérbron”. Jego nietypowa jak na most w centrum Sztokholmu wysokość wynika z porzuconego pomysłu przeniesienia Klarastrandsleden na wiadukt nad linią kolejową, która nadal biegnie na poziomie gruntu pod mostem.