Biskopskällaren, Ruina piwnicy średniowiecznego pałacu biskupiego na Ivö, w prowincji Skåne, w Szwecji

Biskopskällaren to zachowana sklepiona piwnica Ivöhus, pałacu biskupiego zbudowanego około 1220 roku dla arcybiskupa Andersa Sunesena na wyspie Ivö w Skanii. Piwnica ma wymiary 9 na 8 metrów, mury z szarego kamienia grubości jednego metra, dwa filary i sześć ceglanych sklepień krzyżowych. Wąskie otwory świetlne i kamienne schody od zachodu prowadzą do wnętrza, a wzdłuż ścian biegną kamienne ławy.

Piwnica jest ostatnią pozostałością Ivöhus, pałacu biskupiego zbudowanego około 1220 roku dla Andersa Sunesena, arcybiskupa Lund, być może na XII-wiecznej wieży. Sunesen mieszkał tu od 1223 roku do śmierci w 1228. Fragmenty budowli przetrwały do XVII wieku; później piwnicę przykrył budynek gospodarczy, który spłonął po uderzeniu pioruna w 1927 roku, a w 1938 roku piwnicę odkopano.

Nazwa Biskopskällaren oznacza „piwnicę biskupa” i przypomina arcybiskupa Andersa Sunesena z Lund, który mieszkał w Ivöhus aż do śmierci w 1228 r. Ludowa legenda głosiła, że chorował na trąd i żył jako pustelnik w piwnicy; badanie jego szkieletu wykazało jednak artretyzm lub dnę. Miejsce jest zabytkiem w Fornminnesregistret.

Piwnica znajduje się w przysiółku Hovgården w południowo-wschodniej części wyspy Ivö, a schodzi się do niej kamiennymi schodami od zachodu. Pomieszczenie ma około 9 na 8 metrów, mury grubości metra z wąskimi otworami świetlnymi, a podłoga jest z nierównej ziemi. Niski współczesny dach chroni sklepienia, a pierwotna piwnica wznosi się około pół metra nad poziom gruntu.

Miejscowa legenda głosiła, że arcybiskup Anders Sunesen żył jako pustelnik w piwnicy, unikając wszelkich kontaktów z obawy przed rozprzestrzenianiem trądu. Badanie jego zabalsamowanego szkieletu w Lund wykluczyło trąd i wykazało artretyzm lub dnę moczanową.