Landsort lighthouse, System nawigacji morskiej na wyspie Öja, Szwecja

Latarnia Landsort to kamienna wieża na południowym cyplu wyspy Öja w archipelagu sztokholmskim w Szwecji. Obecna latarnia, zbudowana w 1689 roku, jest najstarszą zachowaną latarnią morską Szwecji. Jej stożkowy szczyt dodano w 1870 roku, gdy soczewki Fresnela zastąpiły lustra, a wieżę zelektryfikowano w 1938 roku. Latarnia wznosi się 44,5 metra nad poziomem morza.

Pierwsza latarnia na południowym cyplu Öja została zbudowana w 1658 roku przez holenderskiego kupca Johana van der Hagena, zastępując stawę nawigacyjną wyposażoną w lustra. Obecna kamienna wieża powstała w 1689 roku na mocy królewskiego rozkazu z 1666 roku, po spaleniu się starej drewnianej stawy, a sfinansowali ją spadkobiercy van der Hagena. Od 1840 roku należała do państwa, a stożkowa część z soczewkami Fresnela pochodzi z 1870 roku.

Latarnia morska kształtuje życie na wyspie Öja, gdzie mieszkańcy utrzymują tradycje morskie przekazywane z pokolenia na pokolenie. Wyspa i jej latarnia są częścią wzajemnie połączonych społeczności wysp archipelagu Sztokholmu.

Odwiedzający docierają do latarni promem z portu Ankarudden, skąd wycieczki z przewodnikiem umożliwiają wspinaczkę po spiralnych schodach na drugi poziom obserwacyjny. Podróż łodzią po wodzie daje dobrą okazję do zbadania krajobrazu wysp archipelagu Sztokholmu w drodze.

Latarnia stoi na skalnym cokole, w którym mieszczą się dziś zamknięte instalacje szwedzkiej marynarki wojennej, służące niegdyś m.in. do zwalczania okrętów podwodnych. Jej światło emitowane jest na wysokości 44,5 m n.p.m.