Kościół w Garde, Średniowieczny kościół w Gotlandii, Szwecja

Kościół w Garde to bielony wapienny budynek z wysoką wieżą po lewej stronie, zwieńczoną stromym hełmem pokrytym brązowymi gontami drewnianymi. Korpus główny ma stromy dach z gontów, ostrołukowy portal z warstwowymi profilami i wysokie wąskie okna łukowe. U podstawy murów biegnie pas szarego kamienia.

Budowa kamiennego kościoła rozpoczęła się prawdopodobnie około 1130 roku, a dokument z diecezji Linköping odnotowuje nabożeństwo inauguracyjne w 1200 roku. Z tego pierwszego budynku zachowała się nawa. Wieża osiągnęła obecną wysokość w połowie XIII wieku, a w pierwszej połowie XIV wieku prezbiterium zastąpiono dużym gotyckim chórem wzniesionym przez warsztat znany jako Egypticus.

Nazwa Garde pochodzi prawdopodobnie od dawnego słowa oznaczającego ufortyfikowaną zagrodę. Mur cmentarza, naprawiany przez wieki, ale nigdy zasadniczo niezmieniony, obejmuje cztery średniowieczne bramy; w zachodniej do 1917 r. przechowywano dziesięcinę kościelną. Przed 1739 r. najbogatszych grzebano na południe i wschód od kościoła, biednych na zachód, a przestępców na północ.

Kościół stoi około 300 metrów na północ od drogi między Ljugarn i Lye we wschodniej Gotlandii. Głównym wejściem jest duża zachodnia brama cmentarna, która ma miejsca siedzące w niszach między dwoma wrotami. Mur cmentarza jest niski, ma od 110 do 160 centymetrów, i był naprawiany, ale nie zmieniony zasadniczo od czasu budowy.

Na północ od kościoła odkryto nienaruszone, liczne chrześcijańskie groby z epoki wikingów z bogatym wyposażeniem. Średniowieczne wierzenie głosiło, że w Dniu Sądu kościół zawali się w tę stronę, więc zmarli tam nie zmartwychwstaną; późniejsze pochówki przeniesiono na południe.