Ås Abbey, Klasztor cysterski w gminie Varberg, Szwecja

Opactwo Ås to pozostałości klasztoru, który niegdyś stał w gminie Varberg, ze zmurowanymi podłogami i fundamentami wciąż widocznym pod ziemią. Te szczątki archeologiczne pokazują, jak było zorganizowane to miejsce i jakie budynki istniały tutaj kilka wieków temu.

Klasztor został założony w 1194 roku przez mnichów, którzy przybyli z innej wspólnoty religijnej i tutaj się osiedlili, aby zbudować nowe opactwo. Z biegiem czasu stał się jedną z bogatszych tego typu instytucji w regionie.

Nazwa opactwa przetrwała w wiosce Åskloster, a jego łacińska nazwa Asylum pojawia się w średniowiecznych dokumentach. Dwoje lub troje dzieci króla Magnusa Erikssona i królowej Blanki z Namur zostało tu pochowanych w XIV wieku. Chrzcielnica z kamienia mydlanego w kościele w Landvetter, wykonana około 1300 roku, jest przypisywana warsztatowi opactwa.

Teren leży pod i wokół Åsklosters kungsgård, dworu zbudowanego w latach 1806–1813 według planów Carla Hårlemana, około 14 km na północ od Varberg przy ujściu Viskan. Nic nie wystaje nad ziemię; szukaj dwóch kopców ruin, bo mury są zaledwie centymetry pod powierzchnią. Georadar z lat 2009–2010 i wykopaliska zlokalizowały wschodnie skrzydło, więc odsłonięty obszar jest niewielki.

Według źródeł opactwo posiadało około 250 gospodarstw i posiadłości. Jego opatem w 1535 roku, gdy budynki zniszczono podczas wojny hrabiów, był Mathias Ericsson. Być może wtedy przeniesiono dzwon kościelny do kościoła w Fotskäl.