Park Narodowy Padjelanta, Park narodowy w regionie Norrbotten, Szwecja.

Park Narodowy Padjelanta to wysoki płaskowyż na wysokości 800–1000 m n.p.m. wokół jezior Vastenjaure i Virihaure, z niskimi, zaokrąglonymi zboczami porośniętymi zieloną, oliwkowobrązową i szarą roślinnością, płatami nagiej skały i żwiru oraz płytkim, krętym strumieniem. Dalej wznoszą się ciemniejsze skalne grzbiety, a w głębi wzdłuż granicy norweskiej ciągnie się długi zaśnieżony łańcuch górski.

Padjelanta został parkiem narodowym w 1962 roku, w tym samym roku co Sarek i Stora Sjöfallet, a jego powierzchnia 1984 km² czyni go największym w Szwecji. W 1996 roku wszedł w skład obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Laponia, obejmującego także Sarek, Stora Sjöfallet i Muddus.

Nazwa Padjelanta pochodzi z języka lule saami: Badjelánnda oznacza „wyższy kraj”. Trzy wspólnoty hodowców reniferów, Tuorpon, Jåhkågasska i Sirgas, użytkują ten obszar jako letnie pastwisko i przebywają w wioskach Staloluokta i Árasluokta, gdzie stoją jeszcze tradycyjne kåtor z darni i płótna. Pasterze pozwalają odwiedzającym przyglądać się znakowaniu cieląt.

Szlak Padjelantaleden o długości 140 km wchodzi do parku od Ritsem na północy i Kvikkjokk na południu; do obu miejsc można dojechać autobusem lub samochodem z Gällivare i Jokkmokk. Schroniska na trasie są otwarte latem i częściowo obsługiwane. Z Norwegii wchodzi się od Sulitjelmy przez zamknięte schronisko Sorjus norweskiego DNT, którego klucz wypożycza się w Sulitjelmie. Latem helikoptery łączą Ritsem i Kvikkjokk ze Staloluokta.

Latem park doświadcza słońca o północy, kiedy światło słoneczne utrzymuje się przez noc. Zimą krajobraz wchodzi w przedłużony półmrok z charakterystycznym niebieskim blaskiem.