Sandhammaren lighthouse, Wieża nawigacji morskiej w gminie Ystad, Szwecja.

Latarnia Sandhammaren to cylindryczna żeliwna wieża o wysokości 29,5 metra, z dwunastoma odciągami, w całości pomalowana na czerwono, z galerią i latarnią o zielonkawej kopule. Stoi w lesie około 200 metrów od końca przylądka, a u jej podstawy przylega niewielki jasny budynek z ciemnym spadzistym dachem, nad piaszczystym brzegiem. Wysokość światła wynosi 31 metrów, a błysk biały pojawia się co 5 sekund i sięga 22 mil morskich.

Urządzenie rozpoczęło operacje w 1862 roku z dwiema identycznymi wieżami, aby uniknąć pomyłek ze światłem Ertholmene. Jedną z dwóch struktur przeniesiono do Pite-Rönnskär w 1891 roku, zmniejszając parę do jednej wieży.

Nazwa Sandhammaren oznacza piaszczysty cypel i plażę na wschód od Ystad, gdzie stoi wieża. Światło paliło się najpierw olejem rzepakowym, w 1891 roku przestawiono je na naftę, a w 1952 roku zelektryfikowano. Zautomatyzowana w 1976 roku latarnia pożegnała ostatniego latarnika w 1979 roku; dziś jest zdalnie sterowana z Norrköping przez szwedzką administrację morską.

Wieża stoi w lesie około 200 m od końca przylądka i około 8 km na południe od Borrby; dojście prowadzi od piaszczystego brzegu poniżej. Od 1976 roku jest zautomatyzowana i zdalnie sterowana z Norrköping, więc na miejscu nie ma latarnika. Ostatni latarnik odszedł w 1979 roku.

Latarnia morska stoi w pobliżu najstarszej stacji ratowniczej Szwecji, która między 1855 a 1945 rokiem uratowała ponad 500 ludzi ze statków rozbitych. Ta stacja była przez wiele dziesięcioleci kluczowym miejscem operacji poszukiwawczo-ratowniczych na tej niebezpiecznej linii brzegowej.