Sarektjåkka, Masyw górski w Parku Narodowym Sarek, Szwecja

Sarectjåkkå to masyw górski w Parku Narodowym Sarek z wierzchołkami około 2.090 metrów, charakteryzujący się stromymi klifami, lodowcami i głębokimi dolinami. Teren jest szorstki i złożony, kształtowany przez siły lodowcowe i warunki na dużej wysokości.

Pierwsze udokumentowane wejście na Stortoppen miało miejsce 8 lipca 1879 roku, gdy trzech przewodników Sami poprowadziło kartografa Gustafa Wilhelma Buchta na szczyt. Dwa lata później szczyt zdobył francuski geograf Charles Rabot, a nieco później Axel Hamberg.

Nazwa Sarektjåkkå łączy samskie słowa „sarek” i „szczyt”. Najwyższy wierzchołek masywu, Stortoppen, został po raz pierwszy zdobyty 8 lipca 1879 roku przez trzech przewodników Sami, którzy poprowadzili na szczyt kartografa Gustafa Wilhelma Buchta. Dwa lata później szczyt osiągnął Francuz Charles Rabot, a nieco później Axel Hamberg.

Ten obszar wymaga zaawansowanych umiejętności wspinaczki górskiej i specjalistycznego sprzętu, ponieważ szlaki są często niewyszczególnione, a warunki pogodowe szybko się zmieniają. Odwiedzający powinni przygotować się na gwałtowne zmiany pogody i surowe warunki alpejskie.

Masyw liczy 20 lodowców, a nie sto, w tym dwa z czterech największych w Sarek: Mikkajekna i Suottasjekna. Siedem z jego dziesięciu największych lodowców odprowadza wody do Kukkesvagge, pozostałe do Ruotesvagge i górnego Rapadalen. Pierwszego wejścia na Stortoppen dokonali 8 lipca 1879 roku trzej przewodnicy Sami, prowadząc kartografa Gustafa Wilhelma Buchta.