Al Qantara Mosque, Meczet otomański w dzielnicy Al-Mathnah w Taif, Arabia Saudyjska
Meczet Al Qantara to prostokątny kamienny budynek o murach z nieregularnych jasnobrązowych i szarych kamieni, przylegający do skalistego zbocza w Al-Mathnah w Taif. Fasada ma dwa prostokątne okna, a nad nią wznosi się cylindryczna wieża z jasnobrązowej cegły z małym łukowym otworem i zaokrąglonym zwieńczeniem. Meczet jest zrujnowany i nieużywany, z pustym zewnętrznym mihrabem i wystającym pochyłym dachem, który odprowadza deszczówkę rynną nad mihrabem.
Meczet wzniesiono w połowie XIX wieku za szarifa Abd al-Muttaliba ibn Ghaliba, gdy Taif należał do osmańskiego ejaletu Habesz. Upamiętnia miejsce, gdzie Muhammad i jego adoptowany syn Zayd ibn Haritha odpoczywali w sadzie po tym, jak około 620 roku, w Roku Smutku, zostali obrzuceni kamieniami i wygnani przez przywódców Taifu.
Trzy nazwy meczetu pochodzą z różnych źródeł: al-Madhoun od góry, pod którą stoi, al-Qantara od łukowego mostu nad kanałem źródła, który niegdyś biegł przed nim, a Qabil od pobliskiego gospodarstwa rodziny Al Qabil. Pielgrzymi jadący do Mekki na hadżdż i umrę nadal zatrzymują się tu na modlitwę.
Meczet jest opuszczony, a jego konstrukcja się wali, więc nie można wejść do środka ani się modlić; ogląda się go z zewnątrz. Stoi u północno-wschodniego podnóża Dżabal al-Madhoun w dzielnicy Al-Mathnah, gdzie tablica oznacza to miejsce. Zwróć uwagę na cylindryczny, stopniowany minaret z cegły i wystający, pochyły dach nad wnękowym mihrabem.
Sad, w którym odpoczywali Muhammad i Zayd ibn Harithah, należał do Utaba i Sheby, którzy wysłali młodego chrześcijańskiego niewolnika Addasa, by opatrzył rany Muhammada w swojej chacie. Meczet nosi nazwę od dżabal al-Madhoun, góry, u której podnóża od północnego wschodu się wznosi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 081 współtwórców z całego świata.