Demerdji natural boundary, Pomnik przyrody w Autonomicznej Republice Krymu, Rosja.

Obszar Demerdji zajmuje 20 hektarów na południowym zboczu góry Południowa Demerdji (1239,8 m), na południe od płaskowyżu Demerdji-jajła, w pobliżu wsi Łuczistoje. Dolina Duchów to pole górnojurajskich zlepieńców zwietrzałych w słupy do 25 m wysokości, z niszami, gzymsami i szerokimi szczelinami. Najbardziej znaną skałą jest Choj-Kaja, zwana też Wojownikiem lub Kateriną; słup Wielikan ma 5 m średnicy i 25 m wysokości.

Obszar ogłoszono najpierw lokalnym pomnikiem przyrody w 1960 roku, a 30 marca 1981 roku dekretem nr 145 Rady Ministrów Ukraińskiej SRR przekształcono w pomnik geologiczny o znaczeniu ogólnokrajowym. Państwowe gospodarstwo leśne w Ałuszcie użytkuje jego 20 hektarów. Osuwisko na południowym zboczu Demerdżi w 1894 roku wyrzuciło odłamki aż do wsi, zniszczyło cztery domy i skłoniło do przeniesienia osady na miejsce dzisiejszego Łuczystoje; kolejne osunięcia nastąpiły w 1966 i 1992 roku.

Nazwa Demerdji pochodzi od tureckiego słowa oznaczającego kowala, a miejscowa legenda opowiada o kowalu, który kuł broń na szczycie, dopóki nie powstrzymała go dziewczyna imieniem Maria; góra pochłonęła kuźnię, a skały o kształtach postaci mają o tym przypominać. Najbardziej znana formacja, Choj-Kaja, została w Imperium Rosyjskim przemianowana na „Katarzynę” na cześć Katarzyny II.

Miejsce jest dostępne szlakami turystycznymi prowadzącymi przez tereny leśne i formacje skalne. Odwiedzający powinni nosić solidne buty i być przygotowani na nierówny teren i zmienne warunki pogodowe.

Najbardziej znaną formacją jest skała Choj-Kaja, zwana też Wojownikiem lub Katarzyną, przemianowana na cześć Katarzyny II w Imperium Rosyjskim. Słup Olbrzym ma 5 m średnicy i 25 m wysokości, otaczają go słupy o wysokości 10–20 m. Osuwisko w 1894 r. oderwało blok, który rozpadł się na odłamki do 25 m i zniszczył cztery domy wsi.