Соломенский Петропавловский монастырь, klasztor w Petrozawodsku, Rosja

Monaster Solomenskij Petropavlovskij to rosyjski klasztor prawosławny na prawym brzegu cieśniny między jeziorem Onega a jeziorem Logmozero. Najstarszą zachowaną budowlą jest cerkiew Sretenskaja, wznoszona od 1775 roku w stylu wczesnego klasycyzmu i poświęcona w 1780 roku, pierwsza murowana cerkiew w promieniu wielu kilometrów. Cerkiew Petropavlovskaja, odbudowana w kamieniu od 1795 roku i poświęcona w 1797 roku, stoi na miejscu wcześniejszych drewnianych cerkwi zniszczonych przez piorun w 1795 roku.

Założony w 1589 roku przez starca Kassjana w pustkowiu nad cieśniną między jeziorem Onega a jeziorem Łogmozero, klasztor nazywał się początkowo Salmiński. 24 maja 1592 roku metropolita nowogrodzki Warlaam nadał mu gramotę tarchanową zwalniającą go z podatków na rzecz soboru św. Zofii w Wielkim Nowogrodzie z powodu ubóstwa. W 1764 roku reforma klasztorna Katarzyny II przekształciła go w parafię sołomieńską.

Cerkiew Sretenska została zbudowana od 1775 roku na miejscu kaplicy, sfinansowana przez kupca Ilję Konanowa zgodnie z testamentem jego ojca Jakowa, i poświęcona w 1780 roku. Jej ikony namalował w latach 1778–1779 petrozawodzki ikonopis Dmitrij Kajdałow. Monaster stał się parafią w 1764 roku, a cerkiew jest obecnie najstarszym murowanym budynkiem w okolicy.

Klasztor i jego cerkwie zostały w 2000 roku uznane za chronione dziedzictwo kulturowe i pozostają dziś oficjalnymi zabytkami historycznymi. Odwiedzający powinni pamiętać, że jest to aktywne miejsce kultu, gdzie należy przestrzegać zwyczajów religijnych.

Nazwa klasztoru pochodzi od słowa karelskiego 'salmi' oznaczającego cieśninę, odzwierciedlającego jego położenie między dwoma dużymi jeziorami. To położenie geograficzne kształtuje do dzisiaj charakter tego miejsca.