Храм во имя cвятого Симеона Верхотурского, Cerkiew prawosławna w Złatouście, Rosja

Świątynia św. Symeona Wierchoturskiego to drewniana cerkiew prawosławna w osiedlu dworcowym w Złatouście, na południowym zboczu góry Wierchniewokzalnej. W latach 1902–1915 była wielokrotnie przebudowywana: powiększono budynek, dodano ośmioboczną kopułę i wzniesiono dzwonnicę. Jej rzeźbiony dwurzędowy ikonostas wyceniono na 1500 rubli.

Kościół sfinansowano z dobrowolnych potrąceń z pensji pracowników kolei i prywatnych datków. Biskup Antoni (Chrapowicki) z Ufy i Menzelinska położył pierwszy kamień 16 grudnia 1901 r. i poświęcił drewnianą świątynię 31 marca 1902 r. Przebudowana w latach 1902–1915, z ośmioboczną kopułą i dzwonnicą, została zamknięta 6 stycznia 1930 r. i do 1947 r. mieściła kryty targ i stołówkę wojskową.

Cerkiew miała rzeźbiony dwurzędowy ikonostas wyceniony na 1500 rubli, a parafia zarządzała kaplicą Zaśnięcia Matki Bożej na cmentarzu kolejowym (1913) i cerkwią Aleksandra Newskiego przy więzieniu w Złatouście (1914). Przed wojną rosyjsko-japońską w mieszkaniu pierwszego proboszcza, kapłana Ławra Fienołonowa, odbywały się wieczory muzyczne, w których uczestniczyli oficerowie 214. pułku mokszańskiego i jego kapelmistrz Ilja Szatrow.

Cerkiew stoi w osiedlu przy stacji, na południowym zboczu góry Wierchniewokzalnaja, w pobliżu stacji Złatoust. 22 maja 1947 r. zwrócono ją wiernym, a pierwszy proboszcz, Florencjusz Popow, w dwa miesiące przygotował ją do nabożeństw. Część naczyń liturgicznych przekazało muzeum miejskie na wniosek komitetu wykonawczego.

Cerkiew stoi na południowym zboczu wzgórza Wierchniewokzalnaja w osadzie przy dworcu, a nie w starym centrum. Kamień węgielny położył 16 grudnia 1901 roku biskup Antoni (Chrapowicki) z Ufy i Menzelinska, który też poświęcił ją 31 marca 1902 roku. Dwurzędowy rzeźbiony ikonostas wyceniano na 1500 rubli.