25 Oktyabrya Street 13b, Tyumen, Regionalny zabytek kultury w Tiumeniu, Rosja

Dom Zgromadzenia Szlacheckiego przy ulicy 25 Oktyabrya 13b to dwukondygnacyjny klasycystyczny pałacyk z mezzaninem i dwoma portykami o czterech kolumnach. Portyki wspierają się na masywnych arkadach podtrzymujących belkowanie z frontonem. Dwie równorzędne fasady zwrócone są ku rzece Turze i miastu; okna są wąskie i bez obramień, a fasady zdobi sztukatorski ornament i boniowane arkady.

Pochodzenie budynku jest sporne: jedna wersja przypisuje go kupcowi Prasolowowi w pierwszej ćwierci XIX wieku, inna kupcowi Siemionowi Trusowowi w latach 40. XIX wieku, a trzecia architektowi Małyszewowi w Tobolsku w latach 20. XIX wieku. W 1869 roku stał się punktem tranzytowym dla zesłańców, przez który rocznie przechodziło do 15 tysięcy osób. Uchwałą nr 1327 z 30 sierpnia 1960 roku uznano go za regionalny zabytek architektury.

Nazwa Narodnyj Dom (Dom Ludowy) pochodzi od bezpłatnej biblioteki publicznej dla zwykłych mieszkańców otwartej tu pod koniec XIX wieku, gdzie odbywały się odczyty, wieczory muzyczno-literackie i nauka czytania. W 1911 r. otwarto tu pierwszy w mieście ośrodek wytrzeźwień na 30 miejsc; do 1913 r. był bezpłatny i używano w nim solanki oraz amoniaku. Tablica pamiątkowa przypomina szpital ewakuacyjny nr 2475 działający tu w latach 1941–1945.

Budynek jest oficjalną rezydencją gubernatora Tiumenia, więc nie jest udostępniony zwiedzającym jak muzeum. Z ulicy 25 Oktiabria i z brzegu Tury można obejrzeć odrestaurowaną dwukondygnacyjną fasadę w stylu klasycystycznym; tablica pamiątkowa upamiętnia szpital ewakuacyjny nr 2475, który działał tu w latach 1941–1945.

Miejska legenda głosi, że od dawnego Domu Zgromadzenia Szlacheckiego biegną podziemne przejścia do rzeki Tury. W budynku działał też pierwszy w Tiumeniu ośrodek wytrzeźwień, otwarty w 1911 r. na 30 osób i bezpłatny do 1913 r., gdzie przywracano przytomność solanką i amoniakiem.