Ingala Valley, Stanowisko archeologiczne w rejonie isetskim, Rosja

Dolina Ingały to okręg archeologiczny w międzyrzeczu Tobołu i Isetu, 75 km na południe od Tiumenia, o powierzchni około 1500 km². Na mapie ma kształt trapezu z wierzchołkiem skierowanym na północny wschód, około 55 km z północy na południe i od 20 do 45 km ze wschodu na zachód. Przez jej środek płyną rzeki Borowaja Ingała i Bolszaja Ingała, a jej północne i wschodnie krańce ograniczają wysokie terasy rzeczne.

Dolina była przez wiele stuleci wykorzystywana do pochówków i zakładania osad przez różne ludy, a jej ślady sięgają okresu średniowiecza i wcześniejszych epok. Od XVII wieku rabusie grobów wykopywali wiele kurhanów i zabierali znalezione przedmioty, niszcząc większość śladów, zanim możliwe było przeprowadzenie systematycznych badań.

Dolina Ingały leży między dwiema rzekami i przez wieki była zamieszkiwana przez różne ludy, które chowały tu swoich zmarłych i zakładały osady. Wędrując przez nią dziś, można dostrzec niskie kopce wyrastające z ziemi, które wyznaczają miejsca dawnych pochówków.

Teren jest obszarem chronionym, dlatego od zwiedzających oczekuje się poruszania wyznaczonymi ścieżkami, aby nie uszkodzić ukrytych pozostałości i kurhanów. Teren jest otwarty i może być nierówny, dlatego warto zaplanować odpowiednie obuwie i wystarczająco dużo czasu na zwiedzenie różnych stref.

Niektóre przedmioty wydobyte w dolinie pochodziły z regionów odległych na południe i wschód, co sugeruje, że obszar ten był w starożytności połączony z trasami handlu dalekosiężnego. Mniej oczywiste jest to, że trapezoidalny kształt doliny pochodzi wyłącznie z naturalnych brzegów rzek, a nie z jakiejkolwiek ludzkiej budowli.