Пушкин һәйкәле, Pomnik z brązu w centrum Chabarowska, Rosja

Pomnik Puszkina w Chabarowsku to ciemnobrązowa stojąca figura Aleksandra Puszkina w długim płaszczu, z rękami złożonymi z przodu na małym prostokątnym przedmiocie. Stoi na wysokim cokole z szarych bloków kamiennych z ledwo czytelnym złotym napisem u góry, a przed nim biegnie niska metalowa balustrada z okrągłymi pierścieniami. Pomnik znajduje się w skwerze Instytutu Pedagogicznego w Chabarowsku.

Betonowy posąg Puszkina, zamówiony w Moskwie w 1935 roku przez pierwszego dyrektora instytutu Wasilija Wiszniakowa, dotarł do Chabarowska w częściach w latach 1936–1937 i został odnaleziony zapomniany w magazynie w 1949 roku. Ustawiono go w 1950 roku; w 1971 roku wymieniono cokół i przeniesiono posąg bliżej parku. W 1990 roku rzeźbiarki Nadieżda Iwlewa i S. W. Nikolenko wykonały go na nowo z kutego miedzi.

Rzeźba stoi w skwerze instytutu pedagogicznego w Chabarowsku, a jej autorstwo pozostaje sporne: jedni przypisują ją radzieckiemu rzeźbiarzowi z lat 30., inni japońskiemu jeńcowi wojennemu, który pod koniec lat 40. pracował przy akademiku instytutu. Rzeźbiarz Władimir Baburow zapisał relację robotnika, według której Japończyk wyrzeźbił posąg z fotografii z czasopisma Ogonyok.

Pomnik stoi w skwerze dawnego Instytutu Pedagogicznego w Chabarowsku, dziś części Uniwersytetu Państwowego Pacyfiku, blisko centrum. Przed szarym kamiennym cokołem biegnie niska metalowa balustrada z okrągłymi pierścieniami, więc figurę ogląda się raczej ze ścieżki niż z bliska. Złote litery na górnej części cokołu są blade i słabo czytelne.

Autorstwo pomnika jest sporne. Jedna wersja głosi, że około 1949 r. wyrzeźbił go japoński jeniec wojenny według zdjęcia z czasopisma „Ogonyok”, z gliny obłożonej papierem, a następnie betonu; inna przypisuje go radzieckiemu rzeźbiarzowi z lat 30. W 1971 r. lina dźwigu odłamała głowę, którą odtworzył student Eduard Barsegov.