Lunacharsky Theatre, Teatr dramatyczny w Sewastopolu, Ukraina.

Teatr Lunacharskiego zajmuje specjalnie wzniesiony budynek przy prospekcie Nachimowa 6, ukończony w latach 1954–1956 według projektu architekta W. W. Pelewina. Ośmiokolumnowy portyk wieńczy fronton z trzema rzeźbami symbolizującymi morską chwałę Sewastopola i pokojową pracę; dziesięciometrowe łukowe okna otwierają się na galerię pod portykiem, pełniącą latem rolę foyer. Boczne elewacje zdobią płaskorzeźbione portrety Szczepkina, Jermołowej, Stanisławskiego, Puszkina, Ostrowskiego i Gorkiego.

Teatr wywodzi się z teatru artystycznego „Renesans”, poświęconego 14 września 1911 r. i otwartego następnego dnia przy bulwarze Primorskim. 14 grudnia 1920 r. decyzją komitetu rewolucyjnego Sewastopola nadano mu imię Łunaczarskiego. Obecny budynek według projektu architekta W. W. Pelewina wzniesiono w latach 1954–1956; zespół zainaugurował w nim pierwszy sezon w 1957 r. „Tragedią optymistyczną” Wsiewołoda Wiszniewskiego.

Teatr nosi imię Anatolija Łunaczarskiego, pierwszego radzieckiego komisarza ludowego ds. oświaty; został przemianowany dekretem z 14 grudnia 1920 r. z inicjatywy śpiewaka Leonida Sobinowa, który kierował wówczas wydziałem sztuki w Sewastopolu. Na jego scenie wystawiano inscenizacje Gogola, Czechowa i Ostrowskiego, a od 2000 r. zespół organizuje międzynarodowy festiwal „Igrzyska Chersonezu”.

Teatr znajduje się w centrum Sewastopola, przy prospekcie Nachimowa 6, i jest łatwo dostępny. Przedstawienia odbywają się regularnie przez cały tydzień, więc warto sprawdzić aktualne harmonogramy i wszelkie wymagania dla odwiedzających przed wizytą.

16 (29) grudnia 1917 roku w teatrze noszącym wówczas nazwę „Renesans” odbyło się wspólne posiedzenie komitetów okrętowych Floty Czarnomorskiej, jednostek garnizonu twierdzy i prezydium sewastopolskiej rady, które utworzyło tam stały Sewastopolski Wojskowo-Rewolucyjny Komitet.