Mint in Chersones, Starożytna budowla mennicy w Chersonezie Taurydzkim, Sewastopol, Ukraina i Rosja

Mennica w Chersonesie to budowla z wielkich ciosów kamiennych ułożonych bez zaprawy tak ciasno, że nie wsunie się między nie ostrze noża. Zachowały się cztery pomieszczenia piwniczne połączone długim korytarzem, z którego prowadziły w górę dwoje kamiennych schodów: jedne na dziedziniec, drugie do pomieszczenia na parterze. Budynek spłonął, a później wzniesiono w tym miejscu duży dom mieszkalny.

Budowla pochodzi z IV–III wieku p.n.e. i została odkopana w 1904 roku, kiedy to w jednej z jej piwnic znaleziono 43 krążki do bicia brązowych monet. Mennictwo w Chersonesie rozpoczęło się w 390–380 roku p.n.e. pierwszą serią srebrnych i miedzianych monet. Około 300–280 roku p.n.e. mennica biła tetradrachmy o masie około 13,7 g i didrachmy o masie około 6,6 g według systemu chiijskiego.

Monety produkowane tu przedstawiały lokalne bóstwa i symbole miasta, odzwierciedlając ekonomiczną niezależność starożytnego Chersonezu Taurydzkiego. Te metalowe krążki były więcej niż środkami wymiany: były wyrazem tożsamości i dobrobytu społeczności.

Cztery piwniczne pomieszczenia połączone długim korytarzem są udostępnione zwiedzającym; wychodziły z niego niegdyś dwoje kamiennych schodów, jedne na dziedziniec, drugie do pomieszczenia na parterze. Znaczną część piwnic odkopano i ponownie zasypano w XIX wieku, dlatego widać tylko niewielką część podziemnego zespołu.

Określenie budynku jako mennicy jest tymczasowe: opiera się na 43 krążkach do bicia brązowych monet znalezionych w jednej z piwnic. Mury z wielkich bloków kamiennych łączono bez zaprawy tak ciasno, że nie wsunie się między nie ostrze noża. Po pożarze w tym miejscu wzniesiono dużą rezydencję mieszkalną.